<table>
<tbody>
<tr>
<td width="100%"><br /></td>
<td width="100%" align="right"><a href="../website/index2.php?option=com_content&amp;do_pdf=1&amp;id=1802" target="_blank" title="Convertir en PDF"> </a></td>
<td width="100%" align="right"><a href="../website/index2.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=1802&amp;pop=1&amp;page=0&amp;Itemid=873" target="_blank" title="Version imprimable"> </a></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table>
<tbody>
<tr>
<td colspan="2" valign="top">
<p><strong>Kültürlerarası</strong></p>
<p><strong>NECMİYE ALPAY, </strong><strong>Politika / 11/03/2010</strong></p>
Dünyada yaşayan dil sayısının 6 bine yakın  olduğunu, yüzyıl sonuna kadar bunlardan büyük bir bölümünün ölüp...Dünyada yaşayan dil sayısının 6 bine yakın  olduğunu, yüzyıl sonuna kadar bunlardan büyük bir bölümünün ölüp gitmiş  olacağını hemen herkes ezberledi ve her fırsatta tekrarlıyor. Bu  dillerden bazılarının şuracıkta yaşamakta olduğu gerçeğiyle ilgilenmek  isteyen kaç kişi, hatta kaç dilci var peki?<br /> Kitap Çevirmenleri Meslek Birliği Çevbir, “Anadolu Dilleri  Söyleşileri”ne devam ediyor.  6 Mart Cumartesi günü yapılan ikinci  söyleşide, anadilleri Lazca, Gürcüce ve Çerkezce olan konuşmacıları  dinledik. Zaman sınırı olmasa, yirmi dört saat konuşabilecek gibiydi  küçük salon. <br /> Gerçi tıpkı aile içi ilişkiler gibi, diller arası ilişkiler de  aşk-nefret sarmalına son derece elverişli. En sevecen anlardan en  gerginine bir anda geçilebiliyor. Belki de insanların birbirine  yaklaştığı bütün durumlardaki gibi, demeliyim. Diyaloğun tam da böyle  bir şey olduğunu bilmek gerekiyor belki: Bir araya gelinmese, diğer  bilgiler kadar, içimize neyin işlemiş olduğu, gerginlik yaratan  temellerin neler olduğunu da yakından göremeyeceğiz...<br /> Söyleşilerin devamı ve  diğer çeviri/dil sorunlarıyla ilgili olarak:<br /> <a href="http://www.cevbir.org/"><span style="text-decoration: underline;">www.cevbir.org</span></a><br /> *<br /> ABD’li şair Mel Kenne’den, İngilizcesi ve Türkçesiyle şiirler. Kitabın  adı “Galata’dan (The View from Galata)”. İlk selam Orhan Veli’ye:  “İstanbul’u Dinliyorum Bugün”...<br /> Her ikidilli kitap bize bambaşka bir ufuk genişliği sunar. Sol sayfada  özgün dil, sağ sayfada çevirisi. Dünyayı ve bir başka dili öğrenmeye  çalışan her çocuğa böyle bir tanecik olsun kitap armağan edilmeli. Çok  sayıda yazarın kurmaca yapıtlarını Türkçe-Kürtçe olarak yayımlayan Lîs  Yayınları’nın da böyle bir etkide bulunabileceğini sanıyorum. <br /> *<br /> “İki Dil Bir Bavul”: Dil babında toplumumuzun durumuna ilişkin temel bir  kavrayış sağlayan güzelim film. Birinci sınıf bir sanat eseri olduğunda  herkes hemfikir. <br /> Geçenlerde, “İki Dil Bir Bavul”un anneannesi diyebileceğim bir film  gördük: Nora Şeni’nin “Ya Pazarları?” adlı, 1976 tarihli kısa filmi  (26’). İstanbul’daki Fransız Kültür Merkezi’nde, “İstanbul 2010”  programı çerçevesinde düzenlenen ve Fransa’ya işçi göçünü konu alan bir  konferansla aynı bağlam içinde gösterildi.<br /> Adında “bavul” sözcüğü olmasa da, ilk sahnelerde devreye giren bavul ve  filmin meselesinde belirleyici bir boyut olan dil sorunuyla, “İki Dil  Bir Bavul”un yakın akrabası bu film. Bu kez, emek parası için doğuya  değil, batıya giden bir yalnız genç adam söz konusu: 1970’li yıllarda  Fransa’da çalışmaya giden işçilerden biri. Film, genç bir işçinin peşine  düşerek, sömürü ilişkisinin yanı sıra nasıl da dramatik bir  kültürel-dilsel karşılaşmanın yaşandığını gösteriyor.<br /> “Göstermek” fiili burada bütün görkemiyle devrede; filmde çok az konuşma  var, yönetmen bize her şeyi görsel yoldan, olanca ağırlığıyla anlatmayı  başarıyor. Bence bir klasik.<br /> Çok çeşitli bağlamlarda gösterilebilecek bir film “Ya Pazarları?”: Dil  sorununun öne çıktığı tüm ortamları, işçileri ve genel olarak  kültürlerarası karşılaşmaları ilgilendireceği kadar, sinemaseverler için  de vazgeçilmez bir yapıt.<br /> Şeni, 1970’li yıllarda Fransa’da öğrenciyken yapmış bu filmi.  Yaşamöyküsünde, belgeseller yapmaya devam ettiği yazılı.<br /> *<br /> Prof. Dr. Nora Şeni’yi daha önce yazıları ve kitap boyu çalışmalarıyla  tanımıştı kamuoyu: “Emperyalist Sistemde Kontrol Sanayii”, “Marie ve  Marie”, “Camondolar (Sophie Le Tarnec ile birlikte)”, “Seni Unutursam  İstanbul”. Birkaç ay önce de “Oryantalizm ve Hayırseverliğin İttifakı”  adlı çalışması yayımlandı. <br /> Fransızca yazılıp Türkçeye Elif Ertan tarafından çevrilen kitapta,  ‘sadaka-yardım-sosyal  yardım-yardımseverlik-insanseverlik-hayırseverlik-kurumsal/bireysel  filantropi’ gibi birbirine yakın bir dizi <br /> kavram, tarihsel gelişimi içinde ve Yahudi filantropisi çerçevesinde ele  alınıyor. “Balık vermek yerine balık tutmayı öğretmek” meselini de  çağrıştıran teze göre, hayırseverlik (filantropi), aydınlanmayla  birlikte laik bir nitelik kazanan yardımseverlik türüdür.<br /> Kitap, Parisli Yahudi hayırseverlerle şarkiyatçılardan oluşan altı  kişilik bir kadronun, 1840’ta patlak veren “Şam Hadisesi”yle ilgili  yolculuğuna odaklanarak başlıyor. “İnsanseverlik mi, Sosyal Devlet mi?  Sultan II. Abdülhamid’e Göre Hayırseverlik” gibi başlıkları da kapsayan  aydınlatıcı veriler ve sorgulamalarla devam ediyor. AKP’nin seçim  yatırımı olduğu ileri sürülen kömür ve beyaz eşya dağıtımını vb  düşününce, güncel boyutu da olan tartışmalar bunlar. <br /> Şeni birkaç yıldır, önde gelen kültürlerarası kurumlardan birinin  başkanlığını yapıyor: <br /> Geçen hafta sözünü ettiğim “İslam’ın Psikanalizi” başlıklı konferans  gibi pek çok konferans ve seminerin de düzenleyicisi olan İstanbul  Fransız Anadolu Araştırmaları Enstitüsü (IFEA):<br /> <a href="..//"><span style="text-decoration: underline;">www.ifea-istanbul.net</span></a> <br /> <br /> <strong>TV</strong><br /> Ülke TV’de “Nöbetçi Filozof/ Filozofya” diye bir program vardı.  Batılıların dediği gibi, “gerçek olamayacak kadar güzel”; bir televizyon  kanalında aheste beste felsefe konuşulan bir programın var olması,  ikide bir okullardan felsefe dersini kaldırmaya kalkışan toplumumuz  için, gerçek olamayacak kadar güzel bir durumdu... Galiba gerçekliği  kalmadı onun da. Reyting dışı üç beş programı bile normal saatlerde  yayımlayamıyor ülke. <br /> <br /> <strong>Şiir</strong><br /> Metin Üstündağ’ın “Apartman Haikuları” çıktı. Metin Üstündağ: Mizahın  büyük yaratıcılarından; mizahı şiirle, şiiri mizahla dolu sanatçı. Dili  kendi üzerine döndürüp foyasını meydana çıkaranlardan:<br /> “şimdi bir de akıllı evler çıktı başımıza/<br /> pışıık! villa residence ofis dururken/<br /> ev mi olunurmuş hiç akılları olsa”<br /> Nesneler arası akrabalığı yakalama ustası:<br /> “sıradan bir kitaba yazılan/<br /> toleranslı önsöz gibi/<br /> uzanmış paspas” <br /> Ve insanlar arası akrabalığı:<br /> “yataklarda yusuf’un asıl kuyusu/<br /> bu gece şu saat şu an şimdi/<br /> sevişenler bir ulus”
<p> </p>
<strong>Traduction  en français de la partie surlignée</strong>
<p> </p>
<strong> </strong><strong><em>Radikal</em> du 11 mars 2010 <br /> Article de Necmiye Alpay</strong>
<p><strong> </strong></p>
<p> </p>
Tout le monde s’accorde à penser  que le magnifique film “Deux langues, une valise” qui questionne la  société contemporaine sur le versant de ses langues parlées est une  oeuvre majeure.Il  n’y a pas longtemps, le court métrage de Nora Şeni “Et les dimanches?”  (26’) a été projeté à l’İnstitut Français Culturel d’Istanbul à  l’occasion d’une conférence sur la migration turque ouvrière en France .  Il peut être qualifié de pionnier de “Deux langues, une valise”. En effet, même si dans le titre  de ce court métrage, il n’y a pas de mot “valise”, les premières images  du film s’attardent sur des valises. La question de la langue est au  centre de ce récit. Ici il est question d’un jeune homme qui va vers  l’Occident  pour gagner sa vie: un parmi les milliers d’  ouvriers qui se rendent en France dans les années 1970.  En  suivant le jeune ouvrier dans la ville, le film expose la condition  ouvrière, nous sommes face à un tel rencontre culturelle-linguistique  dramatique.Le  verbe “montrer” est ici en jeu dans toute sa splendeur; avec  très peu de dialogues , le réalisateur réussit à tout montrer par  l’image. Pour moi, c’est un classique.
<p> </p>
<p> </p>
“Et les Dimanches?” est un film que l’on  peut projeter dans différentes circonstances: il exprime les difficultés  linguistiques, celles liées aux différences culturels et à la condition  ouvrière, c’est une oeuvre indispensable aux cinéphiles. Seni a réalisé  ce film dans les années 1970 alors qu’elle était étudiante. Sa  biographie précise qu’elle continue à réaliser des documentaires.L’opinion  publique s’était familiarisée avec Nora Şeni par ses ouvrages:  “L’économie mondiale et la branche hégémonique”,   “Marie  et Marie, une saison à Constantinople. 1856-1858.” , “Si je t’oublie  İstanbul...”. La traduction de son livre “Les inventeurs de la  philantropie” vient de paraître voici quelques mois. Dans cet ouvrage,  l’auteur interroge les notions de charité, aide sociale, philantropie et  de bienfaisance. Elle explique qu’avec l’ère des Lumières, la  bienfaisance choisit de prévenir plutôt que de donner l’aumône. Depuis quelques années, Şeni est à la tête  d’une institution interculturelle majeure. La conférence que j’ai  évoquée la semaine dernière intitulé “La psychanalise de l’Islam” est  une des nombreuses conférences organisées par l’Institut Français  d’Etudes Anatoliennes.
<p> </p>
www.ifea-istanbul.net</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<br />